مطلبی درباره ویلون

آذر / ۲۱

مطلبی درباره ویلون

/

آیا یادگیری ویلون سخت است ؟

احتمالا بار ها شنیده ایید که ویولن از ساز هایی است که یادگیری آن دشواراست.اما آیا واقعا این چنین است؟

ابتدا باید بدانید که دستیابی به هیچ چیز در این دنیا سهل و آسان نیست شما برای یادگیری, پیشرفت و رسیدن به اهدافتان باید بدون وقفه تلاش کنید. در مورد یادگیری ساز ها اما داستان کمی متفاوت میشود. چرا که شما درگیر یک جریان بسیار دلنشین میشوید, که با تمام وجودتان عجین میشود و سختی ها و مرارت هایش هم برایتان دلنشین میگردد.پس برای یادگیری درنگ نکنید. اگر قصد این را دارید که به یک نوازنده قهار ویولن تبدیل شوید بهتر است ابتدا با این ساز و ساختمانش آشنا شوید.

اینکه دقیقا در چه قرنی این ساز اختراع شد کاملا مشخص نیست اما برخی آن را تکامل یافته ساز های ربک (Rebec),فیدل, (fiddle)لیرا دا براچه (lira da braccio) ,ویل (Viol) میدانند که در قرن ۹ میلادی نواخته میشدند.

اولین سازنده ویولن گاسپارو برتولتیایتالیایی بوده است که به ساختن بهترین و خوش صدا ترین ویولن ها شهرت داشته است. آندره آماتی نیز از شاگردان گاسپارو بوده که او هم بهترین ساز های ویولن را میساخته است. نوه آندرا نیلوکو (Nicolo)آماتی که مانند خود او به ساخت ویولن میپرداخته است شاگردانی بسیاری را تربیت کرد اما از برجسته ترین و مشهورترین آنها میتوان انتونیواسترادیواری را نام برد.

او تا ۹۰ سالگی ۱۰۰۰ ویولن ساخت که ۶۵۰عدد از آن‌ها باقی مانده‌اند. بسیاری از نوازندگان معتقدتند که ویولون های استرادیواری منحصر به فرد ترین و با کیفیت ترین صدا را در دنیا دارند.

ویولن را میتوان سازی مسحور کننده دانست ویلن از نظر مکانیزم و ساختمان ساده و ازحیث صدادهی پیچیده است. این ساز از ۵۸ قطعه مختلف ساخته می‌شود. وزن آن در حدود ۴۰۰ گرم می‌باشد.

ویولن از آرشه , جعبه طنینی , دسته , خرک , گریف , سیم گیر و سیم ها تشکیل شده است که جنس رشته هایی که در طول آرشه کشیده شده اند از موی دم اسب است .همچنین جنس دسته ویولن و گریف از چوب آبنوس میباشد. سیم های ویولن سه دسته سیم های زه (Gut) فلزی (Steel) مرکب مصنوعی (Synthetic) را تشکیل میدهند.نقش نوازندگی ویولن چه به صورت سولو چه به صورت گروهی بسیار پر اهمیت است.

نحوه نواختن ساز ویولن شاید در ابتدا پیچیده به نظر برسد اما با کمی تمرین شما به پوزیشن ایده آل برای نواختن سازتان میرسید. ویولن با سه قسمت چانه، شانه و دست چپ در تماس است. هر یک از این نقاط بخشی از بار دست گرفتن ساز را به دوش می کشند. هرچند، نوازنده باید بتواند که ویولن را بدون کمک گرفتن از دست چپ و فقط با کمک گردن و شانه نگاه دارد.

شانه هنگام گرفتن ساز نباید به سمت بالا کشیده شود چرا که بعد از مدتی پروسه نوازندگی را فرسایشی میکند. باید دست چپ در حدی بالا بیاید که که تقریبا ساز با زمین حالت موازی پیدا کند چرا که اگرساز به سمت زمین متمایل باشد باعث خم شدن کمر و فشار به مهره ها میشود واگر بالا گرفته شود تنفس را برای نوازنده دشوار میکند.

دست چپ در ایجاد صداهای مختلف نقش مهمی دارد با قرار دادن انگشت هابر روی سیم ها و فشار دادن آن ها طول سیم تغییر کرده و باعث ایجاد نت‌های متفاوت میشود.

آرشه با تمام انگشتان نگه داشته میشود بازوی راست هم باید در حالت کاملا طبیعی باشد و آرنج خیلی بالا آورده نشود.

به طور کلی هنگام نواختن باید تلاش کنید به آن وضعیت ایده آل و مطلوب نزدیک شوید و به هیچ قسمت از بدنتان فشار اضافه ایی وارد نکنید که بعد از مدتی باعث ناراحتی در بدنتان شود و نتوانید نواختن را ادامه دهید.

دسته بندی ها:مقالات
برچسب‌ها,